เมดูซ่าเมดูซ่า

ในตำนานของภาษากรีก เมดูซ่านั้นเป็นลูกของฟอซีสแล้วก็ซีโต เป็นน้องคนสุดท้องของ สเธโน่ ยูริอารี

พวกนางเป็นเทวดาสตรีที่ครองพรหมจรรย์แล้วก็บูชาเทวดาอาเธน่า สาวงามที่๓ไม่สติปัญญาแล้วก็อุบายสำหรับเพื่อการรบ ซึ่งอเธน่าได้อิจฉาริษยาเมดูซ่าเรื่องความสวยความงามโดยเฉพาะอย่างยิ่งเส้นผมของเมดูซ่า ความสวยงามของเมดูซ่าได้ต้องตาต้องใจเทวดาโพไซดอน เทวดาที่ทะเล ในวันหนึ่ง เทวดาไซดอนได้ลักลอบเข้าไปในวิหารเพื่อจะกระทำกระทำชำเราเมดูซ่า เมื่อเรื่องไปถึงหูของอาเธน่า เพราะอาเธน่าแต่ก่อนเกลียดชังและก็อิจฉาริษยาเมดูซ่าอยู่แล้ว อาเธน่าก็เลยไม่สบอารมณ์ ยิ่งเป็นในวิหารซึ่งเป็นสถามที่ต้องห้ามสำหรับเหล่าผู้ชาย แม้กระนั้นเนื่องแต่โพไซดอนเป็นเทวดาผู้คงจะความอมตะ เขาก็เลยรอดตัว แต่ว่าบาปนั้นตกมาอยู่ที่เมดูซ่า อเธน่าได้สาปให้เมดูซ่านั้น เปลี่ยนเป็นครึ่งคนครึ่งงู และก็ผมของนางที่สวยราวกับเส้นไหมเปลี่ยนเป็นงูนับไม่ถ้วนและก็หากผู้ใดจ้องมองในหน้ารวมทั้งดวงตาของนางนั้นจะเปลี่ยนเป็นหิน เมดูซ่าทั้งยังรังเกียจ ทั้งยังน้อยเนื้อต่ำใจ ทั้งยังเศร้าใจ แล้วก็รู้สึกอกน้อยใจในความไม่เป็นธรรมแม้ว่าคุณก็มิได้ทำผิดอะไร แล้วก็ได้สร้างวิหารให้เมดูซ่าในทะเลทรายเพื่อนางอยู่ตามลำพังคนเดียวแล้วก็อยู่กับความลำบวกยากเย็นแสนเข็ญ และก็ห้ามสตรีผู้ใดกันเข้าไปในวิหารของนางเพื่อเป็นการป้องกันและไม่ให้เมดูซ่ารังควานตรีร่วมกันเอง โดยที่ สเธโน่แล้วก็ยูริอารี ลูกพี่ลูกน้องของเมดูซ่า ซึ่งยืนอยู่ด้านข้างนางด้วยนั้น โดนคำแช่งเข้าไปด้วย โดยพวกนางจะมีความรู้ที่ต่างกัน สเธโน่จะมีความเป็นอมตะทรงประสิทธิภาพ รวมทั้งยูริอารีจะมีความรู้และความเข้าใจเดียวกันกับสเธโน่แม้กระนั้นไม่มีความสามารถทำให้คนเปลี่ยนเป็นหินได้ดุจเมดูซ่า แต่ว่าเพิ่มความแคล่วคล่องว่องไวคล่องแคล่วมา วีรบุรุษเพอร์สิอุสได้เป็นผู้ฆ่าเมดูซ่า โดยใช้กระบี่ที่อาเธน่าประทานให้ ตัดศรีษะของเมดูซ่า แล้วเมดูซ่าก็ตายลง ถือว่าเป็นอสูรกายที่มีความน่าเห็นใจและก็น่าสงสารที่สุด ชาวภาษากรีกเช้าใจกันว่าเส้นผมของเมดูซ่า สามารถคุ้มครองป้องกันการทำร้ายร่างกายของภูติผีปีศาจได้อย่างดีเยี่ยม คราวหลังนั้น เพอร์สิอุสได้นำหัวของเมดูซ่ามามอบแก่นางงามอาเธน่า อาเธน่าได้นำพาเพกาซัสไปยังยอดดอยโอลิมปัสซึ่งเป็นสถามบ้านพักของเหล่าเทพโอลิมเปียแล้วก็มอบให้อยู่สำหรับการดูแลของนางฟ้าไม่วส์อีกทั้งเก้าองค์ซึ่งเป็นเหล่าเทพบุตรสาวผู้บันดาลใจให้ความคิดริเริ่มแก่ศิลป์ทั้งปวงทั้งปวง เพกาซัสเป็นม้าที่องอาจคล่องแคล่ว ไม่ยินยอมให้ใครกันแน่ขี่หรือแตะ มีแม้กระนั้นนางฟ้าไม่วส์เพียงแค่นั้นที่ใกล้ได้